Пясчана-жвіровая сумесь ўласцівасці, прымяненне

Пясчана-жвіровая сумесь (ПГС) - неарганічны сыпкі матэрыял, шырока выкарыстоўваецца ў будаўніцтве. ПГС ўжываюць для засыпання траншэй і катлаванаў (у працэсе пракладкі альбо рамонту камунікацый), у якасці разгладжвае падставы альбо дрэнажуюцца пласта, для вытворчасці жалезабетонных вырабаў і пры правядзенні маналітна-бетонных работ.

Адрозніваюць два выгляду ПГС: прыродная (з утрыманнем жвіру 10 - 20%) і ўзбагачаная (ОПГС). Пясчана-жвіровую сумесь здабываюць з дна рэк і азёр, таксама ў кар'ерах; прамыванне ПГС дазваляе аддзяліць жвір ад гліны і іншых прымешак. Будучае прымяненне ПГС альбо ОПГС знаходзіцца ў залежнасці ад яе складу (суадносін пяску і друзу), таксама памеру (фракцыі) друзу. Ўласцівасці абагачаных пясчана-гравійных сумесяў рэгулююцца ДАСТ 23735-79, згодна з якім ОПГС дзеляцца на 5 груп у залежнасці ад адсоткавага ўтрымання жвіру ў кансістэнцыі (ад пятнаццаць да 75%). Прыдатнасць ОПГС да выкарыстання для тых альбо іншых відаў строй работ вызначаецца таксама ў значнай ступені якасцямі жвіру і пяску, якія ацэньваюцца асобна па шэрагу характарыстык паводле ДАСТ 8267-93 і ДАСТ 8736-93 адпаведна.

Узбагачаную пясчана-жвіровую сумесь з утрыманнем жвіру больш за 30% выкарыстоўваюць пры будаўніцтве і рамонце аўтамабільных дарог, у якасці запаўняльніка пры вытворчасці бетону і ЖБВ (звычайна, у тых выпадках, калі найвышэйшая марка трываласці не патрабуецца). Час ад часу ў пясчана-жвіровую сумесь дадаюць друз, што дазваляе зрабіць лепш счапленне напаўняльніка з рэчывам і павысіць трывальныя ўласцівасці бетону. Прыродную ПГС ўжываюць у якасці «падушкі» для асфальтаваных, бетанаваць альбо выкладзеных пліткай садовых дарожак і пляцовак.